Als de middelen het doel gaan heiligen

Virussen zijn eng. Of het nou computer-virussen of natuurlijke virussen zijn. Virussen zijn onzichtbaar, ongrijpbaar, en dringen zich als vreemde vijand van buiten naar binnen in ons midden. Eenmaal daar aangekomen verandert het de gang van zaken ten bate van zichzelf. Dat is de populaire definitie van virus en dat is eng. Toch zijn er in ons lichaam talloze micro-organismen met wie wij een symbiotische relatie hebben: die weliswaar voor zichzelf werken, maar toch een bijdrage leveren aan het geheel. Een bekend voorbeeld is dat van de darmflora; maar in feite zit het hele leven zo in elkaar: op gebied van biologie, sociologie en taal. Het verschil tussen eigen en vreemd is niet zo eenduidig.

En op het gebied van computer en internet is het niet anders: vele programma’s nestelen zich (vaak zonder dat we er erg in hebben, bijv. via automatische updates) in ‘ons’ systeem. Een voorbeeld is de anti-virus software. Deze doet je computer weliswaar trager functioneren, maar het resultaat is dat je systeem gevrijwaard blijft van virussen en spyware, waardoor je systeem misschien trager zou kunnen gaan functioneren. “Maar”, zal u zeggen, “dat is toch het ene kwaad afwenden met het andere?” Ja, precies, dat klopt. Het verschil tussen spyware/phishing, en scareware die wij niet zelf gebruiken, maar ons vertelt ons te beschermen tegen kwaad van buitenaf, ligt precies in de acceptatie ervan. En die acceptatie dan wel angst kan gemanipuleerd worden. AVG anti-virus bijv. presenteert zich als een krachtig middel tegen virussen en spyware, maar eenmaal geïnstalleerd op je computer is je processor voornamelijk bezig met het draaien van dát programma, en het ophalen van updates en het installeren van deze updates. En hetzelfde geldt voor de zoveelste automatische update van Windows Media-Player: uiteindelijk is je computer niet eens meer in staat een simpele MP3 af te spelen.

Stel je woont in een land als Somalië, en je hebt veel last van plunderaars: dan is het fijn als er een warlord of mafia-baas is die jou (tegen een prijs) tegen die lui beschermt. Maar je komt er al snel achter dat de service die deze lui bieden in vele opzichten lijkt op het kwaad dat ze bestrijden. Als er dan uiteindelijk een stabiele samenleving is met een functionerende civiele en juridische infrastructuur, dan is het fijn als die overheid jou beschermd tegen de warlords en mafia-bazen. Maar uiteindelijk betaal je altijd een prijs, en is jou instemming ermee afhankelijk van een afweging van kosten en baten. Veel Amerikanen (vooral in het zuiden) zien het verbod op persoonlijk wapenbezit nog altijd als een gevaar van buitenaf, dat de burger het fundamentele recht op zelfverdediging ontneemt, en de staat opzadelt met een taak die ze niet aan kan; namelijk het beschermen van haar burgers. En in de beroerste wijken van Amerika’s grote steden (en die van andere landen) is dit realiteit: de politie heeft het gezag in die wijken verloren, en de inwoners organiseren zelf militia’s.

Mijn kosten&baten-afweging is deze: als ik een computer koop in 2010, kan die de programma’s van 2012 al nauwelijks meer aan, laat staan alle updates van 2013 en later. Alles waarvoor mijn computer zich ziek moet melden (niet meer optimaal kan functioneren) definieer ik als virus; of het nou om virussen, spyware, anti-virus-programma’s of updates gaat. Daarom heb ik mijn computer die ik voor audio- en video-bewerking gebruik niet aangesloten op internet, en is die nog net zo snel en stabiel als op de dag dat ik ’em kocht. En alle nieuwe gadgets die ik daardoor misloop haal ik wel weer in als ik een nieuwe computer koop die afgestemd is op de software van dan…

Maar afgezien van programma’s die zich in je systeem vestigen, gebruik maken van je processor en geheugen, en zodoende je computer trager maken, is het internet op zich al een gebied waar eigen en vreemd anders zijn dan het lijkt. Al je google-searches, mails, twitter-tweets en online aankopen worden gescreend door programma’s om jou te linken aan adverteerders. Op het net ben je zelf net zoveel product als consument (gebruiker); hoe anders zou het mogelijk zijn dat het allemaal gratis is?. Iedereen vult op z’n facebook, myspace, twitter, etc. z’n persoonlijke gegevens in, zonder zich af te vragen of deze informatie (de naam van je huisdier) interessant is voor je mede-gebruikers, of voor de aanbieder. Het is de aanbieder die op zoek is naar klant-profielen, en hij wil het liefst een zo duidelijk mogelijke klant, waarvan voorspelbaar is wat hij/zij zal kopen. Uniformering van de gebruiker (“andere klanten bestelden ook dit”) is daarbij een volgende stap (een proces momenteel in ontwikkeling). I.p.v. ons zorgen te maken over het geheugen en de processor van je computer, zouden we ons meer zorgen moeten maken over de invloed van de pre-fab internetproducten op je eigen brein, en hoe ons online gedrag zich meer en meer conformeert aan dat wat de aanbieder graag ziet.

google

Advertisements

One Response to “Als de middelen het doel gaan heiligen”

  1. Mirrormundo Says:

    ga naar de INHOUDSOPGAVE

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: